Truus

“Nee. Ik doe het niet. Het past niet bij. Het is niet wie ik ben”, zeg ik. “Ik ga niet ontdekken hoe de algoritmes van Instagram of welk ander sociaal platform dan ook werken. Ik ga geen posts bedenken die gouden bergen beloven. Mijn ego voeden. Mijn leven mooier laten lijken dan het werkelijk is. Enkel om mensen aan te trekken. Enkel om mijn bedrijf in de markt te zetten, te laten groeien en meer geld te kunnen verdienen. Ik doe het gewoon niet.”

“Maar hoe dan wel?”, vraagt ze. “Hoe ga je het dan wel doen? Hoe gaan mensen je dan vinden? Hoe weten ze wat je hen kan bieden? Wat je voor hen kan betekenen? Hoe laat je dan je bedrijf groeien? Slagen? Er is nog nooit iemand succesvol geworden met niks doen. Met achterover leunen en hopen dat je klanten uit het niets naar je toe komen. Je zal er voor moeten werken. Uit je comfortzone stappen. Je best doen. Je zal je zelf moeten laten zien, wat jij kan en daarvoor gaan staan. Je zal er alles voor over moeten hebben. Of wil je soms dat het niet slaagt? Wil je het toevoegen aan het lange lijstje dat je toch al hebt met alle dingen die je begon maar die niet lukte?”

Koppig sla ik mijn armen over elkaar. Een beetje hard is ze, maar ik weet dat ze wel een punt heeft. Truus. De rationeel, bedrijfskundig opgeleide stem in mijn hoofd met wie ik al wekenlang deze discussie voer. Die ik probeer te overtuigen dat zichtbaar zijn ook op een andere manier kan, maar die er niks van snapt. Bij wie de overtuiging dat het op de gebruikelijke, meer gelikte manier moet zo diep geworteld is dat ik er niet door lijk te komen. Die zeker weet dat als we het op mijn gevoel doen, we er simpelweg niet gaan komen.

Maar ik geef niet toe. Dit keer niet. Omdat ik steeds beter begin te begrijpen wie Truus eigenlijk is. Dat Truus niet meer is dan de liefdevolle kant van mij die zo graag wil dat ik slaag in het leven. Die zo graag wil dat ik gelukkig ben en me wil beschermen tegen mislukking en verdriet.

“Hey, Truus”, zeg ik dus liefdevol. “Ik begrijp je. Ik weet dat je me alleen maar wilt helpen en beschermen. Maar dit keer, doen we het op mijn manier. Want weet je, ik doe dit niet om gelukkiger te worden. Want gelukkig, ben ik allang. Vertrouw me dus maar als ik zeg dat de juiste mensen ons echt wel gaan vinden. Ook als we niet doen aan algoritmes, hippe posts en ingewikkelde marketingstrategieën. Vertrouw me maar als ik zeg dat de mensen die ons kennen en in ons geloven, ons gaan helpen. Want bouwen, dat hoeven we niet alleen.”

“En lukt het niet..? Dan voegen we deze niet toe aan het lijstje met dingen waarop we faalden. Maar voegen we hem toe aan ons nieuwe lijstje. Het lijstje met dingen waar we nooit meer spijt van krijgen, omdat we ze niet probeerden.”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.